دوست ارجمند جناب انجنیر همایون تاچ، درود برشما ویارن شما باد!
شنیده ام نیت کرده اید تا به مناسبت نودوپنجمین سال تولد مرحوم براتعلی تاچ، محفلی فرهنگی در لندن برگزار نمائید و درآن از مبارزات وکار پیکاروطن پرستانه آن مرحومی تجلیل بعمل آورید.
بزرگداشت و قدرشناسی از شخصیت های ملی و اجتماعی وسیاسی نیکنام کشور که بخاطر عدالت اجتماهی ورفع ظلم واستبداد درکشور رزمیده اند،و با قبول سوز و درد زندان وتبعید وشکنجه های جسمی وروحی، به پیشواز حوادث شتافته اند،واز خود نامی نیکو بجای گذاشته ورفته اند، اقدام بسیار پر ارج و درخور تمجید است، که به ابتکار وپیشقدمی شما بجا آورده میشود. این کار ازآنجهت نیزبا ارزش است که نشان میدهد هنوز احساس قدرشناسی وتقدیر ازشخصیت های ملی واجتماعی وفرهنگی نکونام در نسل های کنونی ما، در غربت نخشکیده و هستند جوانان هوشیار وبا درکی که خدمتگزاران صادق ونیک نام ملی را تشخیص میدهند وبا برگذاری محافل شکوهمند فرهنگی از آنهابه نیکوئی یاد میکنند و کارنامه های سیاسی ، علمی وفرهنگی شان را برمیشمارند وبه نسل های بعداز خود انتقال میدهند. و این خود درسی آموزنده ایست برای فرزندان ما تا از فضایل سیاسی وعلمی وفرهنگی این شخصیت ها بیاموزند وبا پیروی از عملکردهای نیکوی این بزرگان عرصه های علم وسیاست وقلم، شخصیت خود را تکامل ببخشند وبه مدارج عالی تر گام نهند.
وزنده یاد براتعلی تاچ نیز از زمره آن شخصیت های نیک نام ملی وسیاسی وعلمی کشور اند که در جمله اولین شاگردان اعزامی عهدامانی به ترکیه رفت و در رشته اقتصاد و حقوق و علوم سیاسی سند علمی بدست آورد وپس از بازگشت به کشوردر 1940در خدمت وطنش قرار گرفت. مرحوم تاچ درپهلوی کار در وزارت تجارت، در فاکولته حقوق وعلوم سیاسی و اقتصاد کابل به صفت استادبه تدریس پرداخت و شاگردان را از دانش خود مستفید ساخت. همزمان برای رفاه اجتماعی مردم خود دست از تلاش نگرفت و با تاسیس یک شرکت تجارتی بنام "شرکت سهامی هزاره" قصد داشت به محروم ترین بخش جامعه یعنی هزاره ها بطور موثرتری خدمت نماید، اما متاسفانه که دشمنان ترقی و رفاه اجتماعی مردم افغانستان چشم دیدن حضور فعال این انسان شریف را نداشت.
آن مرحومی چون مرد دانشمند ومطلع از اوضاع جهان ومنطقه بود، در جنبش مشروطیت سوم( مشهور به دوره هفت شورای ملی)سهیم شد و ازمیان احزاب: ویش زلمیان ، جمعیت وطن و ندای خلق ، «جمعیت وطن» تحت رهبری مرحوم غباررا برگزید وعملاً در راه تامین عدالت اجتماعی در کشور، همگام با سایر مبارزان آزادی وعدالت ، در فعالیت های سیاسی وازجمله درتظاهرات سال 1331 شرکت جست، مگربه دستور حکومت شادروان تاچ یکجابا تعدادی از روشنفکران دیگر سهیم در تظاهرات چون: مرحوم غبار، مرحوم عبدالحی عزیز، مرحوم محمودی، مرحوم داکتر غلام فاروق اعتمادی ، مرحوم سرور جویا ،مرحوم ببرک کارمل ،مرحوم فتح محمدخان فرقه مشر، مرحوم سلطان احمدلویناب وغیره دستگیر وبه زندان سپرده شدو مدت ده سال از بهترین ایام عمر خود را در زندانهای مخوف پایخت کشور بسر رسانده است. پس از رهایی از زندان درحالی که مریض وسخت کم توان وعلیل شده بود،
باری به تقاضای دوست همرزم خودعبدالحی عزیز، وزیر پلان افغانستان همراه با هیئتی بلند رتبه بشمول وزیر پلان ونمایندگان سازمان ملل متحد به سفرهزاره جات ومناطق مرکزی رفت، ولی این سفر بدفرجام برگشت نداشت. شایعه نزد بازمانگان چنین است که گویا او را مسموم ساخته اند و به حیات شرافتمندانه این خدمتگار صادق وطن خاتمه داده شده است؟(1342).
یاد وخاطره این بزرگ مرد،همواره گرامی باد ونفرین ابدی بردشمنان سعادت مردم افغانستان باد!
28جنوری2006 شهر گوتنبرگ سوئد
کاندیدای اکادمیسین سیستانی
ادامه---->
